Stotram

ॐ नमस्ते गणपतये 

ॐ भद्रं कर्णेभिः शृणुयाम देवाः । 

भद्रं पश्येमाक्षभिर्यजत्राः । 

स्थिरैरङ्गैस्तुष्टुवाग्‍ँसस्तनूभिः । 

व्यशेम देवहितं यदायूः । 

स्वस्ति न इन्द्रो वृद्धश्रवाः । 

स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदाः । 

स्वस्ति नस्तार्क्ष्यो अरिष्टनेमिः । 

स्वस्ति नो बृहस्पतिर्दधातु ॥ 

ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ 

ॐ नमस्ते गणपतये ॥१॥ 

त्वमेव प्रत्यक्षं तत्त्वमसि । 

त्वमेव केवलं कर्ताऽसि । 

त्वमेव केवलं धर्ताऽसि । 

त्वमेव केवलं हर्ताऽसि । 

त्वमेव सर्वं खल्विदं ब्रह्मासि । 

त्वं साक्षादात्माऽसि नित्यम् ॥२॥ 

ऋतं वच्मि । सत्यं वच्मि ॥३॥ 

अव त्वं माम् । 

अव वक्तारम् । 

अव श्रोतारम् । 

अव दातारम् । 

अव धातारम् । 

अवानूचानमव शिष्यम् । 

अव पुरस्तात् । 

अव दक्षिणात्तात् । 

अव पश्चात्तात् । 

अवोत्तरात्तात् । 

अव चोर्ध्वात्तात् । 

अवाधरात्तात् । 

सर्वतो मां पाहि पाहि समन्तात् ॥४॥ 

गकारः पूर्वरूपम् । 

अकारो मध्यरूपम् । 

अनुस्वारश्चान्त्यरूपम् । 

बिन्दुरुत्तररूपम् । 

नादस्संधानम् । 

सग्ं‌हिता संधिः ॥८॥ 

सैषा गणेशविद्या । 

गणक ऋषिः । 

निचृद्गायत्रीच्छन्दः । 

गणपतिर्देवता । 

ॐ गं गणपतये नमः ॥९॥ 

एकदन्ताय विद्महे वक्रतुण्डाय धीमहि । 

तन्नो दन्तिः प्रचोदयात् ॥१०॥ 

एकदन्तं चतुर्हस्तं पाशमङ्कुशधारिणम् । 

रदं च वरदं हस्तैर्बिभ्राणं मूषकध्वजम् ॥ 

रक्तं लम्बोदरं शूर्पकर्णकं रक्तवाससम् । 

रक्तगन्धानुलिप्ताङ्गं रक्तपुष्पैस्सुपूजितम् 

भक्तानुकम्पिनं देवं जगत्कारणमच्युतम् । 

आविर्भूतं च सृष्ट्यादौ प्रकृतेः पुरुषात्परम् । 

एवं ध्यायति यो नित्यं स योगी योगिनां वरः ॥११॥ 

नमो व्रातपतये । 

नमो गणपतये । 

नमः प्रमथपतये । 

नमस्तेऽस्तु लम्बोदरायैकदन्ताय 

विघ्ननाशिने शिवसुताय वरदमूर्तये नमः ॥१२॥ 

त्वं वाङ्मयस्त्वं चिन्मयः । 

त्वमानन्दमयस्त्वं ब्रह्ममयः । 

त्वं सच्चिदानन्दाऽद्वितीयोऽसि । 

त्वं प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । 

त्वं ज्ञानमयो विज्ञानमयोऽसि ॥५॥  

सर्वं जगदिदं त्वत्तो जायते । 

सर्वं जगदिदं त्वत्तस्तिष्ठति । 

सर्वं जगदिदं त्वयि लयमेष्यति । 

सर्वं जगदिदं त्वयि प्रत्येति । 

त्वं भूमिरापोऽनलोऽनिलो नभः । 

त्वं चत्वारि वाक् {परिमिता} पदानि । 

त्वं गुणत्रयातीतः । 

त्वं अवस्थात्रयातीतः । 

त्वं देहत्रयातीतः । 

त्वं कालत्रयातीतः । 

त्वं मूलाधारस्थितोऽसि नित्यम् । 

त्वं शक्तित्रयात्मकः । 

त्वां योगिनो ध्यायन्ति नित्यम् । 

त्वं ब्रह्मा त्वं विष्णुस्त्वं 

रुद्रस्त्वमिन्द्रस्त्वमग्निस्त्वं 

वायुस्त्वं सूर्यस्त्वं चन्द्रमास्त्वं 

ब्रह्म भूर्भुवस्सुवरोम् ॥६॥ 

गणादिं पूर्वमुच्चार्य वर्णादींस्तदनन्तरम् । 

अनुस्वारः परतरः । 

अर्धेन्दुलसितम् । 

तारेण ऋद्धम् । 

एतत्तव मनुस्वरूपम् ॥७॥ 

एतदथर्वशीर्षं योऽधीते स ब्रह्मभूयाय कल्पते । 

स सर्वविघ्नैर्न बाध्यते । 

स सर्वत्र सुखमेधते । 

स पञ्चमहापापात्प्रमुच्यते । 

सायमधीयानो दिवसकृतं पापं नाशयति । 

प्रातरधीयानो रात्रिकृतं पापं नाशयति । 

सायं प्रातः प्रयुञ्जानो पापोऽपापो भवति । 

सर्वत्राधीयानोऽपविघ्नो भवति । 

धर्मार्थकाममोक्षं च विन्दति ॥१३॥ 

इदमथर्वशीर्षमशिष्याय न देयम् । 

यो यदि मोहाद्दास्यति स पापीयान् भवति । 

सहस्रावर्तनाद्यं यं काममधीते तं तमनेन साधयेत् ॥१४॥ 

अनेन गणपतिमभिषिञ्चति स वाग्मी भवति । 

चतुर्थ्यामनश्नन् जपति स विद्यावान् भवति । 

इत्यथर्वणवाक्यम् । 

ब्रह्माद्यावरणं विद्यान्न बिभेति कदाचनेति ॥१५॥ 

यो दूर्वाङ्कुरैर्यजति स वैश्रवणोपमो भवति । 

यो लाजैर्यजति स यशोवान् भवति । 

स मेधावान् भवति । 

यो मोदकसहस्रेण यजति स वाञ्छितफलमवाप्नोति । 

यस्साज्यसमिद्भिर्यजति स सर्वं लभते स सर्वं लभते ॥१६॥ 

अष्टौ ब्राह्मणान् सम्यग् ग्राहयित्वा सूर्यवर्चस्वी भवति । 

सूर्यग्रहेमहानद्यां प्रतिमासन्निधौ वा जप्त्वा सिद्धमन्त्रो भवति 

महाविघ्नात् प्रमुच्यते । 

महादोषात् प्रमुच्यते । 

महाप्रत्यवायात् प्रमुच्यते । 

स सर्वविद् भवति स सर्वविद् भवति । 

य एवं वेद । 

इत्युपनिषत् ॥१७॥ 

ॐ शान्तिश्शान्तिश्शान्तिः ॥